Gürcistan’ın başkenti Tiflis’te Kura Nehri kıyısında yükselen ve dünyaca ünlü İtalyan mimarlık bürosu Studio Fuksas (Massimiliano ve Doriana Fuksas) tarafından tasarlanan Rike Park Konser Salonu ve Sergi Merkezi (Tbilisi Music Theatre and Exhibition Hall) için yıkım kararı alındı.
Mimarlık dünyasında uzun yıllar boyunca bırakıldığı atıl durumuyla tartışmalara yol açan ve Tiflis Belediyesi Mimarlık Dairesi tarafından yıkım ruhsatı onaylanan bina, 25 Aralık 2026 tarihine kadar tamamen sökülecek.
TAMAMEN ATIL DURUMDAYDI!
Karar’dan Saliha Sultan’ın haberine göre, dönemin Gürcistan Cumhurbaşkanı Mikheil Saakaşvili’nin şehirde başlattığı iddialı modernleşme hamlesinin en radikal halkalarından biri olan bina, 2012’de tamamlandı.
Yaklaşık 10 bin metrekarelik alanı kaplayan proje, 566 kişilik akustik bir konser salonu, geniş sergi alanları, kafeterya ve Kura Nehri ile tarihi Tiflis Kalesi’ne açılan fuaye alanlarından oluşuyordu. Fakat inşaatın tamamlandığı dönemde yaşanan iktidar değişikliği, söz konusu projenin kaderini bütünüyle değiştirdi.
Gürcü Hayali partisinin yönetime gelmesiyle birlikte ‘kamu kaynaklarını israf eden ve tarihi kent siluetini bozan bir ucube‘ olarak ilan edilen bina, 14 yıl boyunca kapıları kilitli halde çürümeye terk edildi.
“İŞLEVSİK BİR ATIK” OLDUĞU SAVUNULDU!
Devlet Malvarlığı Ajansı’nca defalarca ihaleye çıkarılan ve başlangıçta 95 milyon Lari (yaklaşık 35 milyon dolar) değer biçilen yapı, kendisine alıcı çıkmayınca kelepir fiyatlara kadar geriledi.
Geçtiğimiz dönemde Makro Construction tarafından satın alınan taşınmaz için yeni malik işletme kararı almak yerine belediyeye yıkım başvurusu yaptı. Tiflis Belediye Başkanı Kakha Kaladze, yapının işlevsiz bir atık alanına dönüştüğünü vurgulayarak yıkım iznini savundu.
BÜYÜK ELEŞTİRİLERE NEDEN OLDU!
Söz konusu karar, uluslararası mimarlık kamuoyunda büyük tepkilere yol açtı. Mimar Massimiliano Fuksas, yapının yeniden işlevlendirilerek kente kazandırılması yönündeki tüm teknik ve mimari önerilerinin yanıtsız bırakıldığını açıkladı.
Kamu kaynağıyla inşa edilen ikonik bir yapının siyasi hesaplaşmalar uğruna yıkılması, çağdaş mimarlık mirası açısından büyük bir kayıp olarak değerlendiriliyor.
